در مدارس راهنمایی روستایی از 10تا 30درصد دانش آموزان اطلاعات ریاضی نزدیک به صفر دارند
یعنی دانش آموزانی داریم در راهنمایی که جمع یک یا دو رقمی و یا تفریق یک رقمی و دو رقمی و ضرب و تقسیم
بسیار ساده را که در سالهای اول ابتدایی خوانده اند نمی توانند انجام دهند
در یکی از مدارس روستایی از اولیای یکی از دانش آموزان خواستم که چهار عمل اصلی را از یک رقمی و دو رقمی و از سال دوم و سوم ابتدایی برای دانش آموز خود آغاز کنند
ایشات تا دو رقمی خوب پیش رفتند وقتی به ضرب رسیدند گفتند ما نمی توانیم
حال شما خودتان را جای معلمانی قرار دهید که بخواهند ریاضی هفتم یا سوم راهنمایی را به دانش آموزانی آموزش
دهند که اطلاعات ریاضیشان از چهارم ابتدایی کمتر است آیا بهتر نیست بجای نمرات بی ارزش که هیچ اطلاعات علمی
دانش آموز را نمی سنجند بلکه با فشار بورکراسی اداری به نوعی اهرم تبدیل شده اند تا درصد قبولی را به ظاهر بالا ببرند
و فشار سیستم اداری و اولیا را بر معلم و مدیر مدرسه کاهش دهند
ایا نباید با برنامه ای تحقیقاتی جلو این افت واقعی را گرفت و راهکاری علمی جهت برون رفت از این وضعیت پیدا کرد
حتی من در مدرسه ای دیدم نمرات دانش آموزان نزدیک به 20است وقتی از دانش آموزان سوالات ریاضی پرسیدم
(البته سوالات آسان ) دیدم اطلاعات ایشان از 8بیشتر نیست
آیا این نمرات نوعی خود فریبی سیستم آموزشی نیست ؟