متاسفانه ما در کشور ایران طوری بار آمده ایم که در همه امور چه اطلاعات داشته باشم و چه نداشته باشیم وارد شویم
این تفکر گاهی تا حدی پیش میرود که وقتی صاحب نظر در یک رشته دانشگاهی میشویم
دیگر خود را قدرتمند برتمام علوم میدانیم حتی اگر در این زمینه اطلاعاتی نداشته باشیم باز نظر میدهیم
آقای ؟؟؟؟؟که خود را یک تئوریسین و فیلسوف قلمداد مینماید و البته در مسائل دینی اطلاعات خوبی دارد
ولی این هفته گذری بر کمیت رشد آموزش عالی در کشور ما زد که اصلا با اصول اولیه اقتصاد آموزش و پرورش همخوانی ندارد
و چند سئوال از نقد ایشان بر رشد کمی در آموزش عالی؟؟
۱- آقای ؟؟؟؟؟؟اگر به شما ۳میلیون جوان بیکار مشتاق علم بدهند اگر راه دانشگاه را برایشان باز نگه نداری چه کاری برای ایشان در نظر داری
۲- جوان دانشجوی امروز اگر بصورت عادی درس بخواند ۶سال دیگر وارد بازار کار میشود با اطلاعاتی بسیار بیشتر از امروز من فکر میکنم شش سال دیگرامیدهای بیشتر برای اشتغال خواهد داشت شما فکر نمی کنید اینطور باشد ؟
۳-شماها به نوعی نخبه پروری و نخبه گرایی گرفتار هستید ؟
چند مثال : امروزه متاسفانه ما به جای توجه به ورزش عمومی بیشتر به ورزش سیاسی یا بهتر بگویم
ورزش قهرمانی روی آورده ایم که نتیجه اش کم شدن ورزش عمومی و مرگ بیش از اندازه ورزش نکردن از طریق سکته های قلبی میباشد
مثال دوم :
ما سالیانه صدها میلیارد تومان خرج میکنیم تا ۲۴نفر را به المپاد علمی بفرستیم
ولی در عمل ریاضیات عمومی و علوم تجربی در سطح پائین ترین کشورهای دنیا قرار داریم
۴-کنکور ایران یکی از ناقص ترین و ناکارآمدترین روشها برای یافتن افراد برجسته و نخبه است و در عمل
ممکن است بسیاری از افرادی که چندان به محفوظات ذهنی وابسته نیستند از این رقابت باز مانند بهتر
نیست ایشان خودشان را در دانشگاههایی ضعیفتر به معرض تجربه قرار دهند و شاید با شناخته شدن استعدادهای فردی در آینده نیروههایی کار آمد تر باشند
۵- اصول اولیه علم اقتصاد دو راه برای کشورهای دارای جوان بیکار پیشنهاد مینماید
الف: گسترش کمی دانشگاه ها
ب: گسترش کمی ساختمان ساز ی
که متاسفانه با روشهای غلط اقتصادی و افراط گرایی در اقتصادراه دوم چندان جوابگو نبود ولی راه اول با باز شدن
درهای آموزش عمومی از راه پیام نور بر روی تمام جوانها حداقل امیدی به این هست که در آینده ای
نزدیک افت و مشکلات بو.جود آمده در راه اقتصادی را بهبود بخشد
۶- از یک تئوریسین بیشترتوقع است تخصصی صحبت نمایند تا عوام زده
به خیال خود تمام کارهایشان را منزه و بدون گناه در نظر گرفته و و متا سفانه گاها مدیران کوچکی یافت می شوند که با همین تملق گویی ها نوعی ادعای خود بزرگ بینی کاذب 
خدا را شکر گذارم