ارث پدری
فردای روزی که پدرم برای همیشه ما را ترک کرد من به این فکر میکردم:
( (65سال تجربه واطلاعات بیش از نیم قرن یک انسان چه راحت از بین می رود ))
شاید پدرم و هزاران پدر و پدر بزرگ و مادران زیادی در این کشور هر روز از دنیا
می روند
ارث متعارفی که برای فرزندان می گذارند:(( زمین یا خانه یا اموال ظاهری می باشد))
ولی تا کنون فکر کرده ایم که ارث اصلی را با خود میبرند ؟؟
حاصل سالها تجربه در شغل و حرفه و زندگی و سختی ها و شادی هایی که بر ایشان گذشته به راحتی از بین می رود
آیا اگر روزی یک خط مینوشتند؟ امروز چه سندهای زیبایی برای نسل بعد از خود به یادگار گذاشته بودند؟
اسنادی که در مطالعات تاریخی
– تجربیات انسانی
– روشهای کاربردی شغلی
– و هزاران راه دیگر قابل استفاده و سندیت داشتند و نسلهای بعد به این اسناد به عنوان هویت یک ملت افتخار میکرد
پدرم در اول بهمن 1323بدنیا آمد
از 7 سالگی که به مدرسه رفت تا پایان ششم ابتدایی چگونه گذشت ؟
– با چه سختی کتاب تهیه کردند به علت قیمت بالای کتاب درسی مجبور بودند از کتابهای اجاره ای یا از کتابهای کهنه دانش اموزان سالهای قبل استفاده کنند
– بعد از 13 سالگی به علت مسائل خاص زمان زندگی مجبور بوده در سنین اوایل
نو جوانی به تهران عزمت نماید و با شرایط سخت آنروزگار در ساختمانها کارگری نماید
– یا در زمانی که کار بنایی ساختمان را آغاز نموده
– و یا زمانی که در پست تهران مشغول به کار شده و بعد از چند سال استخدام
شده و به راحتی و به دلایلی خاص کار دولتی را رها و دوباره به خمین بازگشته است
- یا در روزهایی که دوباره برای یافتن کار مجبور بوده زن و فرزندانش را در خمین رها و دوباره به تهران یا اصفهان یا اردبیل یا در کنار رود ارس با سرمای سخت به بنایی مشغول گردد
- اینها تنها تاریخ شفاهی نسل قبل از ما است اگر مکتوب بود چه میشد
- بعد کارهای مختلف را امتحان کردن و درآخر هم هزاران مطلب نانوشته را ننوشتن و رفتن اینها گذشته نسل ما انسانهای معمولی است اینها تاریخ نانوشته نسل ما است
- تاریخ فقط حکایت نوشته شده سران مملکت بوده پادشاهان فقط در تاریخ نقش بازی میکردند
- کشورهایی که پیشرفت کردند تاریخ نوشته پدرانشان (نه سرانشان) را
مطالعه و از تجربیات ایشان(انسانهای معمولی ) استفاده
و تجربیات ناموفق را تکرار نکرده و از تجربیات موفق نسلهای گذشته اسفاده کرده و تاریخ را بدون دلیل با ازمایش و خطا نساختند
- پدر عزیزم ای کاش قبل از رفتن تو من به این نتایج رسیده بودم و امروز از ارث گرانبهای تجربیات شما محروم نمی گشتم
خدایت بیامرزد
سال ۱۳۸۹ با امیدهایی تازه اغاز شد 
خدا را شکر گذارم